مراسم عمامه گذاری - جشن غدیر (1397/06/07)
عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام) قَالَ: عَمَّمَ رَسُولُ اللَّهِ(صلوات الله علیه) عَلِیّاً(علیه السلام) بِیَدِهِ فَسَدَلَهَا مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ قَصَّرَهَا مِنْ خَلْفِهِ قَدْرَ أَرْبَعِ أَصَابِعَ ثُمَّ قَالَ أَدْبِرْ فَأَدْبَرَ ثُمَّ قَالَ أَقْبِلْ فَأَقْبَلَ ثُمَّ قَالَ هَکَذَا تِیجَانُ الْمَلَائِکَةِ.
«رسول خدا صلی الله علیه و آله با دست خود عمامه بر سر علی بن ابیطالب بست، و برای آن عمامه، دو دنباله، یکی را از پشت، و دیگری را از پیش رو قرار داد، و سپس فرمود: پشت کن! علی پشت کرد. و پس از آن فرمود: رو کن! علی رو کرد.
دلنوشت:
شب عید غدیر خداوند توفیق داد و ملبس شدیم به لباس روحانیت، و من تو اون مراسم حس عجیبی داشتم... انگار تازه متولد شده بودم و به یک زندگی جدیدی وارد شدم! ان شاءالله خداوند عنایت کنه و بتونم مراقب خوبی از هر نظر برای این لباس باشم و امیدوارم این لباس بهانه ای باشه برای اینکه تقوا، معرفت، علم، شوق و ارداه به خدمت، اخلاص و به معنای واقعی کلمه "سربازی واقعی حضرت ولیعصر(عج)" تو وجودم روز به روز بیشتر و بیشتر بشه... ان شاءالله.
شما هم برام دعا بفرمایید...
یاعلی(ع)